‘Het is de kunst om bewoners met elkaar in gesprek te laten gaan’
‘Jarenlang heb ik in buurten gewerkt, onder meer als gebiedsnetwerker en programmamanager in Rotterdam-West. Echt in de wijken en met de mensen die daar wonen en werken. Ik was de verbindende schakel tussen de gemeentelijke organisatie en de mensen in de buurten. In Rotterdam werken we op verschillende manieren aan het versterken van de netwerken in onze wijken. Bijvoorbeeld met bewonersinitiatieven. Het idee daarachter is dat niet de gemeente bijvoorbeeld met een thema als veiligheid aan de slag gaat, maar dat we de mensen uit de buurt de middelen geven om te investeren in hetgeen waarvan zij denken dat de veiligheid verbetert.'
Toekomst voor de buurt
' Op grotere schaal werken we ook met bijzonder gemeentelijke programma’s. In de wijk Middelland hebben we bijvoorbeeld met ruim 350 bewoners een programma voor de toekomst voor de buurt geschreven en in sommige deelprojecten gewerkt met projectleiders uit de buurt. Op deze manier is een sterke, zelforganiserende community ontstaan. Het gemeentelijke project is afgerond, maar het netwerk functioneert nog steeds. De gemiddelde Rotterdammer bestaat niet. Twee buren kunnen volledig anders denken over de paar vierkante meter buitenruimte voor de deur. Het is dan de kunst om bewoners ook met elkaar in gesprek te laten gaan. Als procesbegeleider moet je er dan op inzetten dat allebei iets willen geven en nemen van elkaar. Dat is het gemeenschappelijke belang zoeken. Het Middellandplein is daar een mooi voorbeeld van. Dat was een versteend plein met een straatje tussen het plein en de aanpalende huizen. Samen met bewoners en ondernemers spraken we om de paar weken over de inrichting van het gebied. Gemeente Rotterdam wil hier graag vergroenen. Als gemeente hadden we verder geen plan vooraf. Sterker: we hebben juist steeds het ontwerp dat nog niet af was voorgelegd aan de betrokkenen. Je moet daarbij een betrouwbare gesprekspartner zijn, die duidelijk is over wat de doelen van de gemeente zijn en waar de ruimte ligt. En je moet goed luisteren naar wat de buurt wil, ook al kunnen die belangen onderling verschillen.'
Meebewegen
'Cocreatie kost veel tijd en energie. Van alle partijen: van de bewoners, van professionals die zo’n proces in een ontwerp moeten vormgeven en ook van de afdeling Beheer en Onderhoud die er na realisatie ook mee moeten kunnen werken. Maar het resultaat mag er zijn: het plein in Middelland is bijvoorbeeld groener geworden en het is beter bestand tegen hittestress en wateroverlast. En er zijn bankjes gekomen waar mensen even kunnen zitten. Tegelijkertijd houden de aanwonenden een rustige stoep voor de deur en hebben we ervoor gezorgd dat het plein overzichtelijk blijft door voor groen te kiezen dat niet te hoog wordt. Het is een mooi project waarin bewonersbetrokkenheid en de ambities van de gemeente bij elkaar zijn gekomen. Soms is dat ingewikkelder. In kwetsbare wijken waar bewoners hun auto nodig hebben voor hun werk in de haven of ’s nachts in de zorg, zitten bewoners soms niet te wachten op vergroening als dat parkeerplaatsen kost. Dan moet je creatief zijn en hun belang erkennen. Dan moet je als gemeente meebewegen met wat de stad van je vraagt.’
